Sposoby łączenia drewna meblowego

Metody łączenia płyt z litego drewna

Łączenie litego drewna w meblach drewnianych

Do produkcji mebli drewnianych wykorzystujemy elementy wykonane z jednego kawałka litego zaś elementy o większej powierzchni (blaty) z drewnianej płyty meblowej. Podstawową formą płyty meblowej z litego drewna jest klejonka. Klejonki są wyrobem całkowicie naturalnym o wysokich walorach użytkowych i estetycznych.

Powszechnie stosuje się dwie metody łącznia litego drewna.

Łączenie za pomocą mikrowczepów na długość i szerokość. Podczas procesu łączenia usuwane są z drewna sęki, pęknięcia, miejsca o innym zabarwieniu oraz inne wady anatomiczne drewna. Pozwala to uzyskać materiał o jednorodnym kolorze i strukturze połączonych pasków drewna (klepek)

Drugą metoda polega na łączeniu kawałki drewna tylko na szerokości, dzięki czemu uzyskiwany jest materiał o bardziej naturalnym rysunku. W tej metodzie dopuszczalne są sęki, pęknięciami lub przebarwieniami. Wielkość tych naturalnych skaz zależy od klasy zastosowanego drewna. W meblach wykonanych z drewna klasy A dopuszczalne są tylko niewielkie sęki i niewielkie pęknięcia. W meblach z drewna „dzikiego” widoczne są wyraźne sęki i naturalne detale drewna. Płyty meblowe łączone tylko na szerokości nie posiada klepkowej struktury drewna łączonego na długość i szerokość w zamian rysunek mebli drewnianych wykonanych z takiej płyty jest urozmaicony szczegółami anatomicznej budowy drewna.